احمد شیعه با اشاره به شرایط دشوار حاکم بر بازار گفت: صنف کفاشی یک صنف کارگری است و مانند بسیاری از صنوف دیگر، امروز با گرانی و کمبود کالا و مواد اولیه مواجه است. افزایش قیمت مواد اولیه در نهایت مستقیماً روی قیمت محصول نهایی اثر میگذارد و در حال حاضر قیمت کفش تولیدشده نسبت به سال گذشته حدود ۸۰ درصد افزایش داشته است.
او افزود: طبیعی است که چنین افزایشی قدرت خرید مردم را کاهش دهد و وقتی قدرت خرید پایین بیاید، نخستین مجموعههایی که تحت فشار قرار میگیرند، کارگاهها و بنگاههای اقتصادی کوچک هستند؛ مجموعههایی که سرمایه و توان مالی محدودی دارند و با کوچکترین نوسان در هزینهها، با مشکل مواجه میشوند.
رئیس اتحادیه کفاشان دستدوز تهران ادامه داد: ما به این مسائل ورود کردهایم و درباره افزایش قیمت مواد اولیه با واردکنندگان و فروشندگان صحبت میکنیم، اما واقعیت این است که بسیاری از آنها نیز دلایل و مشکلات خود را دارند. وقتی نرخ ارز در فاصله چند روز تغییرات قابل توجهی پیدا میکند، تولیدکننده و فروشنده مواد اولیه نمیتوانند برنامهریزی دقیقی برای قیمتگذاری داشته باشند.
ثبات نرخ ارز، خواسته جدی تولیدکننده است
شیعه تأکید کرد: اگر نرخ ارز حتی برای یک سال ثبات نسبی داشته باشد، تکلیف تولیدکننده، فروشنده و مصرفکننده مشخصتر خواهد بود و فعال اقتصادی میتواند برای آینده خود برنامهریزی کند.
او گفت: از سوی دیگر، گاهی شاهد هستیم یک فروشنده کالایی را حتی پایینتر از قیمت معمول بازار عرضه میکند. وقتی علت را جویا میشویم، میگوید چک، اجاره، دستمزد کارگر و سایر هزینهها دارد و باید تعهداتش را پرداخت کند. مجموعه همین مسائل، وقتی در کنار یکدیگر قرار میگیرند، یک صنف را متزلزل میکنند.
این بحران قابل عبور است؛ اما باید تابآوری کرد
رئیس اتحادیه کفاشان دستدوز تهران شرایط فعلی را یک بحران برای اصناف دانست و گفت: واقعیت این است که ما در بحران هستیم، اما این بحران قابل عبور است. نه فقط صنف ما، بلکه کل اصناف میتوانند از این شرایط عبور کنند؛ به شرط آنکه مدیریت آرام و منطقی داشته باشیم و تا حدی توقعات و خواستههای خود را با شرایط موجود هماهنگ کنیم.
شیعه ادامه داد: این وضعیت قرار نیست برای همیشه ادامه داشته باشد. باید تابآوری کرد. ممکن است در این مسیر بخشی از واحدهای ضعیفتر دچار ریزش شوند، اما در نهایت همین شرایط میتواند موجب بازسازی ساختار صنفی شود؛ واحدهای کوچکتر ممکن است با یکدیگر متحد شوند، چند کارگاه با هم یک مجموعه قویتر ایجاد کنند و از این طریق توان اقتصادی خود را افزایش دهند.
او این روند را نوعی غربالگری در اقتصاد اصناف دانست و افزود: اگر بتوانیم از این دوره عبور کنیم، به نظرم آینده خوبی در انتظار اصناف خواهد بود.
کفش کالایی نیست که مردم بتوانند کیفیت آن را نادیده بگیرند
شیعه در ادامه با اشاره به ویژگی خاص صنعت کفش گفت: کار ما با مد و زندگی روزمره مردم ارتباط مستقیم دارد. ممکن است فرد بتواند یک شلوار یا پیراهن کمی تنگ یا گشاد را تحمل کند، اما در مورد کفش اینطور نیست. اگر کفش تنگ یا گشاد باشد، فرد بلافاصله احساس ناراحتی میکند و حتی نمیتواند به راحتی یک قدم بردارد.
او افزود: بنابراین کفش یک کالای کاملاً تخصصی است که مردم به صورت روزانه و مستقیم با آن سروکار دارند و کیفیت، قالب، طراحی و راحتی آن برای مصرفکننده اهمیت زیادی دارد.
کیفیت کفش ایرانی طی ۲۰ سال گذشته متحول شده است
رئیس اتحادیه کفاشان دستدوز تهران با اشاره به پیشرفت قابل توجه تولیدکنندگان داخلی گفت: اگر امروز ویترین فروشگاههای کفش را با ۲۰ سال قبل مقایسه کنیم، تفاوت قابل توجهی میبینیم. کیفیت، کمیت، قالب، مدل و طراحی کفشهای ایرانی بهروز شده است.
به گفته شیعه، امروز در برخی موارد حتی تشخیص اینکه یک کفش ایرانی است یا خارجی، برای افراد غیرمتخصص دشوار شده و تنها یک متخصص میتواند این تفاوت را تشخیص دهد.
او تأکید کرد: این پیشرفت را بنگاههای اقتصادی کوچک با هزینه خودشان ایجاد کردهاند. کارگاههای کوچک و متوسط بدون آنکه سرباری برای دولت داشته باشند، سرمایهگذاری کردهاند، دانش و تجهیزات خود را ارتقا دادهاند و کیفیت تولید را بالا بردهاند.
۵۰۰ هزار نفر به صورت مستقیم در صنعت کفش فعالیت دارند
شیعه با اشاره به گستردگی زنجیره این صنعت گفت: حدود ۵۰۰ هزار نفر به صورت مستقیم در ارتباط با محصول کفش مشغول به کار هستند و اگر صنایع وابسته از جمله تولید زیره، رویه، چسب، پارچه و سایر مواد و تجهیزات مورد نیاز را نیز در نظر بگیریم، تعداد شاغلان این زنجیره چند برابر خواهد شد.
او صنعت کفش را یکی از صنایع ریشهدار و بومی ایران دانست و گفت: ما در این زمینه سابقهای بسیار طولانی داریم. سابقه صنعت کفش در ایران به هزاران سال پیش بازمیگردد و حتی در آثار تاریخی دوره هخامنشی نیز نمونههایی از پوشش پای سربازان دیده میشود.
رئیس اتحادیه کفاشان دستدوز تهران افزود: این صنعت فقط یک فعالیت اقتصادی نیست؛ بخشی از هنر، مهارت و میراث تولیدی کشور است و خلاقیت و زحمت زیادی پشت محصولی قرار دارد که شاید در نگاه اول ساده به نظر برسد.
افزایش تولید مواد اولیه در داخل؛ اتفاقی امیدوارکننده
شیعه یکی از اتفاقات مثبت سالهای اخیر را حرکت بخشی از تولیدکنندگان به سمت تولید مواد اولیه عنوان کرد و گفت: امروز برخی کارخانههای کفش به دلیل کمبود مواد اولیه، خودشان وارد این حوزه شدهاند و برای مثال در زمینه تولید زیره کفش، محصولات پلیمری و حتی چرم مصنوعی فعالیت میکنند.
او ادامه داد: این اتفاق را بسیار خوشیمن میدانم؛ چراکه هم بخشی از نیاز کشور در داخل تأمین میشود و هم از خروج حجم قابل توجهی ارز جلوگیری خواهد شد. حتی اگر این محصولات برای رسیدن به استانداردهای مطلوب به چند سال زمان نیاز داشته باشند، اصل حرکت بسیار ارزشمند است و میتواند در آینده به یک ظرفیت مهم برای کشور تبدیل شود.
چرا کفش ایرانی میتواند در بازارهای جهانی رقابت کند؟
رئیس اتحادیه کفاشان دستدوز تهران با اشاره به مزیت نیروی کار و هزینه تولید در ایران گفت: با توجه به سطح دستمزد نیروی کار در ایران که حتی در مقایسه با کشورهایی مانند ترکیه پایینتر است، ما از ظرفیت مناسبی برای رقابت در بازارهای جهانی برخورداریم.
او تأکید کرد: بازار هدف صادراتی نباید فقط کشورهای نزدیک و همسایه باشند. اگر مسیر صادرات باز شود، حتی میتوان بازارهای دورتر را نیز هدف قرار داد.
شیعه با طرح این پرسش که «چه کسی باید این مسیر را هموار کند؟» گفت: این دیگر در اختیار تولیدکننده نیست؛ وزارتخانهها و سیستم دولتی باید مسیر را برای صادرات هموار کنند.
او افزود: امروز با توجه به شرایط نرخ ارز، محصول ایرانی میتواند از نظر قیمت برای بسیاری از بازارها مزیت داشته باشد، اما متأسفانه نمیتوانیم به اندازه ظرفیت خود از این مزیت استفاده کنیم.
تولید سالانه ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلیون جفت کفش؛ اما بازار داخلی کافی نیست
شیعه با اشاره به حجم تولید کفش در کشور گفت: ایران با جمعیتی بیش از ۹۰ میلیون نفر، سالانه حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ میلیون جفت کفش تولید میکند. وقتی چنین ظرفیتی در کشور وجود دارد، نمیتوان فقط به بازار داخلی تکیه کرد.
او تصریح کرد: ما در صنعت کفش با مازاد تولید مواجهیم و به همین دلیل، راه بقای این صنعت، توسعه صادرات است. اگر بخواهیم چشمانداز پنج تا ۱۰ سال آینده را ببینیم، باید از امروز مسیر صادرات را هموار کنیم.
دولت باید نگاه ویژهای به صنوف کارگری داشته باشد
رئیس اتحادیه کفاشان دستدوز تهران در پایان با تأکید بر ضرورت حمایت سیاستگذاران از صنوف گفت: امیدواریم دولتمردان و مدیران مسئول، نگاه ویژهای نه فقط به صنعت کفش، بلکه به تمام صنوفی داشته باشند که لحظهبهلحظه با زندگی مردم در ارتباط هستند؛ از نجار و مبلساز گرفته تا کفاش، پوشاک و دیگر صنوف خدماتی و تولیدی.
شیعه این اتحادیهها را نماینده بخش مهمی از بدنه کارگری و اقتصادی کشور دانست و گفت: ما مستقیماً با مردم ارتباط داریم و خواستهها و مشکلات آنها را لمس میکنیم. بنابراین باید نگاه ویژه و نظارت مناسبی بر این بخش وجود داشته باشد تا بتوانیم این واحدها را حفظ کنیم.
او تأکید کرد: همین بنگاههای کوچک، بدون تحمیل بار سنگین به دولت، بخش بزرگی از اقتصاد را میچرخانند و اشتغال ایجاد میکنند. حفظ آنها به معنای حفظ بخش مهمی از اقتصاد کشور است.
رئیس اتحادیه کفاشان دستدوز تهران در جمعبندی سخنان خود گفت: راه بقای صنعت کفش، نگاه بلندمدت به صادرات و ایجاد مسیر درست برای حضور در بازارهای جهانی است. اگر این مسیر هموار شود، ظرفیت تولید، نیروی انسانی، کیفیت و مزیت قیمتی کفش ایرانی میتواند به جای تهدید، به فرصتی برای رشد صنعت و ارزآوری کشور تبدیل شود.
