به گفته رئیس اتحادیه صنف رنگ فروشان تهران، 30 درصد رنگ تولیدی از مواد اولیه وارداتی تامین می شود؛ مواد اولیه ای که بعد از جنگ، هم کمیاب و هم گران شدند؛ بخش دیگری از تولید، به مواد پتروشیمی بستگی دارد یعنی تولید داخل است که آن هم دچار کمبود شد و در نهایت قیمت تمام شده رنگ بعد از عید نوروز و در بازه زمانی کوتاهی که از سال 1405 می گذرد، دو مرتبه دچار افزایش شد و تولید کننده با این افزایش قیمت ها در کنار افزایش قیمت قوطی های رنگ و دبه های پلاستیکی و افزایش دستمزدهای کارگران، تحت فشار قرار گرفت. از سوی دیگر افزایش قیمت محصول تمام شده تا حدی که به مصرف کننده زیانی وارد نشود، امکان پذیر است.
میرزایی، معتقد است در حال حاضر تنها راهی که می توان از طریق آن، به حالت عادی بازگشت این است که واردات مواد اولیه تولید رنگ، خصوصا تیتان از انحصار تعدادی تجار قدیمی خارج شود. به گفته او این انحصار واردات باید شکسته شود و با ایجاد تسهیلاتی، اجازه واردات را به تعداد بیشتری از اعضای صنف که واجد شرایط هستند، بدهیم تا از این طریق بازار مواد اولیه رقابتی شده و مواد اولیه ارزان تری به دست تولیدکننده برسد. او توضیح داده که در صورت این اتفاق، تولیدکننده رنگ را مناسب تر قیمت گذاری می کند و در اختیار مغازه دارها، بنکدارها و خرده فروش ها قرار می دهد و در نهایت مصرف کننده هم قیمت بهتری را تجربه خواهد کرد.
